Cioran'ın Düşündürdükleri
Ezeli Mağlup kitabını ikinci kez okudum. Emil Cioran’ın söyleşilerinden oluşuyor. İkinci kez okuduktan sonra kafamı kurcalayan, düşünme yetimi harekete geçiren birkaç huzursuz düşünce oluştu. Schopenhauer’u okuduğum zamanki hayrete kapılmadım ama belli ki Schopenhauer’un fikir kırıntıları Cioran’da zuhur etmiş. Ne yalan söyleyeyim, karamsar düşünceler beni cezbediyor. Bir anda akımına kapılıveriyorum. İnsanın gizli saklı yanlarına nüfuz edebilen ince ayrıntılarda kaybolmak beni mesut ediyor. Hüzünden zevk almanın tadı başka oluyor galiba. Neyse, kitapta altını çizdiğim birkaç cümle var. Bu cümleler üzerinden yorum yapacağım. Öncelikle “can sıkıntısı” üzerine şöyle diyor: “Yaşamıma sıkıntı tecrübesinin hükmettiğini söyleyebilirim. Bana göre can sıkıntısı, yaşamın değerli bir anıdır. Can sıkıntısı sayesinde güzel geçen günlerin, anların hafızada bıraktığı tat anlamlı hâle gelir. Böylece karşılaştırma imkânı doğar. ‘Sıkıntıdan patlamak’ deyimini kullananlar hayatın gelgitlerini kavra...
